هوراااااا نفسم راه افتاد

عزیز دلم  امروز بعد از اینکه از مهمونی آمدیم. ( افطاری خونه عمو علی ) روی دو پا

ایستادی و آروم آروم آمدی طرفم تا دوربین را از من بگیری. منم سریع ازت چند تا عکس

گرفتم . از اینکه خودت تنهایی و بدون کمک راه میرفتی خیلی خوشحال بودی و ذوق کرده

بودی. نمی دونی چقدر من و بابا محّمد ذوق کردیم و تشویقت کردیم تا بیشتر راه بری. حالا

می دونم بیشتر از قبل به مراقبت احتیاج داری. خدا حفظت کنه عسلم.

گل دخترم 2 روز مونده تا 1 سالگیت راه افتادی

اینم خوشحالی راه رفتنت

بعد از راه رفتن یه کوچولو کمکت کردم  رفتی بالای مبل نشستی و از

این کارت خیلی راضی  و خوشحال بودی.

سایه ی مادر، سایدای عزیزم، یکی یدونه، به اندازه ی همه ی

کهکشون ها بخند و شاد باش که با شادی تو من و بابا جون شادیم